KERALA STATE INSTITUTE OF CHILDREN'S LITERATURE

മുന്‍ ലക്കങ്ങള്‍

കുരുന്നുകള്‍

kurunnukal

kavitha


 

 

 

 

 

 

 

 

‘ആപ്പീസില്‍നിന്നു വരുമ്പൊഴെനിക്കൊരു

കുഞ്ഞനിയത്തിയെ കൊണ്ടരുമോ?’

അച്ഛനൊരുങ്ങിയിറങ്ങുമ്പോള്‍, കൈയിലേ

അഞ്ചുരൂപാത്തുട്ടു നീട്ടിയപ്പു.

അപ്പുറത്തൊറ്റയ്ക്കിരുന്നൊരു പെണ്‍പാവ

അപ്പൂനെ നോക്കീട്ടു പുഞ്ചിരിച്ചു.

അച്ഛനും കൂടെച്ചിരിച്ചു: ‘ചെറിയൊരു

നാണയംകൊണ്ടതു കിട്ടുകില്ല.’

പൂമുഖം വാടിയ വീടിന്റെ മുന്നിലെ

പൂക്കളെ നോക്കിയവനിരുന്നു.

ചായം കൊടുക്കാന്‍ മറന്ന പടങ്ങളില്‍

ചേമന്തിപ്പൂവുകള്‍ വാടിനിന്നു.

പൊന്നിന്‍ തലമുടി കൈകൊണ്ടു തൊട്ടപ്പോള്‍

പുഞ്ചിരിപ്പാവയും കണ്ണടച്ചു.

അച്ഛന്‍ തിരിച്ചുവന്നപ്പോളവനൊരു

പിച്ചകത്തിന്‍ ചോട്ടിലായിരുന്നു.

മണ്ണില്‍ തടമെടുത്തഞ്ചുരൂപാത്തുട്ടു

വെള്ളം നനച്ചവന്‍ മൂടിവച്ചു.

‘എത്ര നാള്‍ വേണമിതൊന്നു വളരുവാന്‍?

നാണയം കായ്ക്കുന്ന വള്ളിയാവാന്‍?

കുഞ്ഞനിയത്തിയെ വാങ്ങുവാനുള്ളത്ര-

യീ വള്ളിയില്‍നിന്നു ഞാനെടുക്കും’

അച്ഛന്‍ ചിരിച്ചില്ല, മണ്ണില്‍ കുഴിച്ചിട്ട

നാണയം മെല്ലെപ്പുറത്തെടുത്തു.

‘ഈ നാണയംകൊണ്ടു വേറൊരു സൂത്രമു-

ണ്ടപ്പൂനു നല്ലോണമിഷ്ടമാകും’

പിറ്റേന്നു വന്നപ്പോളച്ഛന്റെ കൈയിലെ

കൊച്ചുപൊതിയവന്‍ കെട്ടഴിച്ചു

വെള്ളരി, മത്തന്‍, പടവലം വിത്തുകള്‍-

അപ്പുവിനാകെയൊരമ്പരപ്പ്!

അച്ഛനുമപ്പുവും പിന്നെയതത്രയും

മണ്ണൊന്നിളക്കി വിതറിയിട്ടു.

പിന്നീടൊരിക്കല്‍ പടവലപ്പന്തലില്‍,

മണ്ണില്‍, കുരുന്നുകള്‍ കായ്ച്ച കാലം

അച്ഛനുമമ്മയുമൊപ്പം വിളിക്കയായ്:

‘കുഞ്ഞനിയത്തിയെ കണ്ടുവോ നീ?’

വാതില്‍പ്പടിയിലിരുന്ന പെണ്‍പാവയെ

കൈയിലെടുത്തുകൊണ്ടോടിയപ്പു

കുഞ്ഞനിയത്തിക്കടുത്തെത്തി, പാവയെ

മെയ്യോടു ചേര്‍ത്തവന്‍ പുഞ്ചിരിച്ചു.

മുറ്റത്തരികില്‍ കൈനീട്ടി തലയാട്ടി

വള്ളികളാച്ചിരി പങ്കുവച്ചു.

 മനോജ്‌ കുറൂര്‍

വര: ആശ ആര്‍