KERALA STATE INSTITUTE OF CHILDREN'S LITERATURE

മുന്‍ ലക്കങ്ങള്‍

നിങ്ങള്‍ ഇവിടെയാണ് : ഹോം കത്ത് പൊലീസുമാമന്‍ പഠിപ്പിച്ച പാഠം
പൊലീസുമാമന്‍ പഠിപ്പിച്ച പാഠം
kathu

“മാമാ, എന്റെ വീട്ടില്‍ ഒരു പൊലീസ് വന്നു.  ഞാന്‍ പേടിച്ചു പോയി.  ഭയപ്പെട്ട് ഉള്ളില്‍ കയറി ഒളിച്ചു.   എന്നാല്‍ അമ്മയും അച്ഛനും പൊലീസിനെ സ്വീകരിച്ച്  അകത്തിരുത്തി.  അവര്‍ ചിരിച്ചു വര്‍ത്തമാനം പറയുന്നതുകണ്ട് ഞാനും അടുത്തു ചെന്നു.  അപ്പോള്‍ ആ പൊലീസുമാമന്‍ ചിരിച്ചു.  അയല്‍പക്കത്തെ കുട്ടികളുമായി കൂട്ടുകൂടണമെന്നൊക്കെ ഉപദേശിച്ചിട്ടു പോയി.  മാമാ, ഇങ്ങനെയും പൊലീസുണ്ടോ? അയല്‍പക്കത്തെ കുട്ടിയെ പരിചയമില്ലാത്തതിനാല്‍ ഇതുവരെ കൂട്ടിനൊന്നും പോയിട്ടില്ല.  പോകണോ മാമാ?...”
ഒരു കൊച്ചു കൂട്ടുകാരിയുടെ കത്താണ്.  പൊലീസു വന്ന വിശേഷമറിയിച്ചതിനും സംശയം ചോദിച്ചതിനും നമുക്ക് ആ കാന്താരിക്കുട്ടിയെ അഭിനന്ദിക്കാം.  kathu1
ഇനി ഉത്തരം പറയാം.  പൊലീസു വീട്ടില്‍ വന്നാല്‍ പേടിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികം.  അതിന് കത്തെഴുതിയ കാന്താരിക്കുട്ടിയെ മാമന്‍ കുറ്റം പറയുന്നില്ല.  കളിയാക്കുന്നുമില്ല.  പൊലീസെന്നാല്‍ തല്ലാനും കൊല്ലാനും നടക്കുന്നവരാണ് എന്ന ഒരു ചിന്ത എങ്ങനെയോ നമ്മുടെ നാട്ടിലുണ്ടായിപ്പോയി.  തെറ്റായ ആ ചിന്ത മാറണം.  പൊലീസ് നമ്മെ സഹായിക്കാനാണ് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്.  പൊലീസില്‍ പല വിഭാഗങ്ങളുണ്ട്.  ജനമൈത്രി വിഭാഗമുണ്ട്. അവര്‍ വീടുകള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കും.  നമുക്കു വേണ്ട ഉപദേശങ്ങള്‍ നല്‍കും.  സഹായം നല്‍കും.  എങ്ങനെ വീടിന്റെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കണം, എങ്ങനെ പരസ്പരം സഹകരിച്ച് ഒരു പ്രദേശത്ത് ജീവിക്കണം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞുതരും.  അങ്ങനെ ഗൃഹസന്ദര്‍ശനത്തിനു വന്ന പൊലീസിനെ കണ്ടാണ് നമ്മുടെ കാന്താരിക്കുട്ടി പേടിച്ചത്!
പൊലീസുകാരും മനുഷ്യരാണ്.  അവരെ ഭയത്തോടെ, വെറുപ്പോടെ, സംശയത്തോടെ സമീപിക്കരുത്.  അവരുമായി സൌഹൃദം സ്ഥാപിക്കണം.  അവര്‍ എന്തൊക്കെ സേവനങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നു എന്നു മനസ്സിലാക്കണം.  അവരെ എങ്ങനെയൊക്കെ ഉപയോഗിക്കാമെന്നും അറിയണം.  അതിനൊരു സൂത്രം പറയാം.  എന്താണെന്നോ? പൊലീസ്സ്റേഷന്‍ സന്ദര്‍ശിക്കുക.  സ്കൂളില്‍ നിന്നും ഒരു പഠനയാത്ര പൊലീസ് സ്റേഷനിലേക്കു നടത്തുക. സ്റേഷനില്‍ വച്ച് പൊലീസുകാരെക്കൊണ്ട് ഒരു ക്ളാസ്സ് എടുപ്പിക്കുക.  ക്ളാസ്സില്‍ വച്ച് പൊലീസുകാര്‍ അവരുടെ സേവനപരിപാടികളെപ്പറ്റി പറയും.  അപ്പോള്‍ സംശയങ്ങളും ചോദിക്കണം.  അങ്ങനെ പൊലീസ്സ്റേഷന്‍ സന്ദര്‍ശനം നടത്തിയാല്‍ മാത്രം പോരാ.  സന്ദര്‍ശനത്തെപ്പറ്റിയും പൊലീസ് സംവിധാനത്തെപ്പറ്റിയും ഒരു പഠനറിപ്പോര്‍ട്ടും തയ്യാറാക്കുക. അതൊരു നല്ല പ്രോജക്ടാണ്.
ഇനി വീട്ടില്‍ വന്ന പൊലീസ് മാമന്റെ ഉപദേശത്തെപ്പറ്റി പറയാം. വിവേകപൂര്‍ണമായ ഒരു ഉപദേശമാണത്.  അയല്‍പക്കത്തെ കുട്ടികളുമായി കൂട്ടുകൂടണം. പലര്‍ക്കും അയല്‍പക്കത്ത് ആരാണ് എന്നു പോലും അറിയില്ല.  വാടകയ്ക്ക് പുതിയതായി താമസിക്കാന്‍ വന്നവരാണെങ്കില്‍ പിന്നെ പറയുകയും വേണ്ട.  അവരുടെ നേരെ  നോക്കുക പോലുമില്ല.  പരിചയമില്ലാത്തവരുടെ നേരെ എങ്ങനെ നോക്കും?  അവരുമായി എങ്ങനെ കളിക്കും? ഇങ്ങനെ സംശയം ചോദിക്കുന്നത് ന്യായം തന്നെ.  പരിചയമില്ലാത്തവരെ പരിചയപ്പെട്ടാലല്ലേ ബന്ധമുണ്ടാകൂ. മുഖത്തു നോക്കി ചിരിക്കാന്‍ kathu2പഠിക്കണം.  ഒന്നു ചിരിച്ചാല്‍ മറ്റേ ആളും ചിരിക്കും, പരിചയപ്പെടും. പരിചയപ്പെടാന്‍ ഒരു ഇടനിലക്കാരന്റെ സഹായവും തേടാം.  രണ്ടുപേരെയും പരിചയമുള്ള ആളാകണം ഇടനിലക്കാരന്‍.
എന്തായാലും പൊലീസ്മാമന്‍ പറയുന്നതാണ് ചെയ്യേണ്ടത്.  അയല്‍പക്കക്കാരുമായി സ്നേഹബന്ധം വളര്‍ത്തണം.  അയലത്തെ കുട്ടികളുമായി കൂടുകൂടണം.  കളിക്കണം. അവര്‍ക്കു വേണ്ട സഹായങ്ങളും ചെയ്യണം.  അങ്ങനെ ഒരു കൂട്ടായ്മ വളര്‍ത്തണം. കളിക്കൂട്ടുകാര്‍ തമ്മില്‍ വളരുന്ന സ്നേഹബന്ധം എത്ര നാള്‍ കഴിഞ്ഞാലും ഇല്ലാതാകില്ല.
ചില കുട്ടികള്‍ അനങ്ങില്ല.  വീടിനു പുറത്തിറങ്ങില്ല. ഓടുകയില്ല, ചാടുകയില്ല. മുഴുവന്‍ സമയവും കമ്പ്യൂട്ടറിനു മുന്നില്‍ കുത്തിയിരിക്കും. കമ്പ്യൂട്ടറിലൂടെ മാത്രമേ അവര്‍ക്കു സൌഹൃദം കൂടാനും താത്പര്യമുണ്ടാകൂ.  അത്തരം ‘ഓര്‍ക്കുഡ്’ കൂട്ട് കൂടുതലായാല്‍ അതും കുഴപ്പമാണ്.  അയല്‍പക്കക്കൂട്ടം കൂടെയുണ്ടാകണം.  കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ കൂടി മാത്രം മിണ്ടാനും ചിരിക്കാനും സ്നേഹിക്കാനും പരിശീലിച്ചാല്‍ പോരാ.  മനുഷ്യനും മനുഷ്യനും തമ്മില്‍ കാണണം.  കൈ പിടിച്ചു കുലുക്കണം.  ഒന്നിച്ചു നടക്കണം.  കളിക്കണം. മത്സരിക്കണം. സ്നേഹിക്കണം.  ഇടയ്ക്ക് വഴക്കും കുറച്ചുണ്ടാകാം.  സാരമില്ല.  സ്നേഹമുള്ളിടത്ത് വഴക്കുമുണ്ടാകും.  വഴക്കു മാറുമ്പോള്‍ സ്നേഹം കൂടുതലുമാകും.
സ്നേഹത്തിലൂടെ നമുക്ക് ലോകത്തെ സ്വര്‍ഗമാക്കാന്‍ കഴിയും. പക്ഷേ അതിന് സ്നേഹിക്കാന്‍ അറിയണ്ടേ കാന്താരികളേ? ചിരിക്കാന്‍ പഠിക്കണ്ടേ കുന്നിമണികളേ?

എസ് ശിവദാസ്
വര: അനിഷ തമ്പി