KERALA STATE INSTITUTE OF CHILDREN'S LITERATURE

മുന്‍ ലക്കങ്ങള്‍

ഹോജ കഥ

നസറുദ്ദീന്‍ ഹോജ കല്യാണത്തെപ്പറ്റി പെട്ടെന്നാണ് ഓര്‍ത്തത്, “ശ്ശൊ, ഇന്നാണല്ലോ കല്യാണം. സമയമാവാറായി.” അയാള്‍ വസ്ത്രമൊന്നും മാറാതെ കാലില്‍ ചെരുപ്പ് തിരുകിക്കേറ്റി, കല്യാണ വീട്ടിhojaലോട്ടു പാഞ്ഞു. പകുതി വഴിയിലെത്തിയപ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മ വന്നു, “അയ്യോ കീറിപ്പറിഞ്ഞ വേഷമാണല്ലോ ഇട്ടിരിക്കുന്നത്... സാരമില്ല, വേഗം പോകാം.”
കല്യാണ വീടും പന്തലും കണ്ടപ്പോള്‍ ഹോജ ഞെട്ടിപ്പോയി. എന്തൊരു ആഡംബരം! എത്രമാത്രം അലങ്കാരങ്ങള്‍! അയാള്‍ അതെല്ലാം കണ്ട് ആസ്വദിച്ചങ്ങനെ നടന്നു. ആരും അയാളോടു മിണ്ടുകയോ, കുശലം തിരക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. ‘ആരും എനിക്ക് ഒരു തുള്ളി വെള്ളം വേണോ എന്നുപോലും ചോദിച്ചില്ലല്ലോ, വിഷണ്ണനായി ഹോജ അവിടെ നിന്നു കടന്നു കളഞ്ഞു.
കുറെക്കഴിഞ്ഞ് ഹോജ മടങ്ങി വന്നു.hoja2
ഇപ്രാവശ്യം നല്ല ഒരു കോട്ടും അണിഞ്ഞാണ് വന്നത്. അയാളെ കണ്ടപ്പോഴേ  , വീട്ടുകാരന്‍
ഓടിവന്നു കൈപിടിച്ചു ക്ഷണിച്ചു, ““വരൂ, വരൂ ഹുസൂര്‍, എന്തു പറ്റി വൈകാന്‍?
കുടിക്കാനെന്തു വേണം?” ഹേയ്... ഹുസൂറിന് ഒരു സാഹി സര്‍ബത്തു കൊടുക്കൂ.”” എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വീട്ടുകാരന്‍ തന്നെ, നസറുദ്ദീന്‍ ഹോജയെ ആനയിച്ച് അതിഥികള്‍ക്കായി പ്രത്യേകം ഒരുക്കിhoja3യിട്ടുള്ള മേശയ്ക്കടുത്തേക്കു കൊണ്ടുപോയി. ഹോജയ്ക്കു കാര്യം പിടികിട്ടി. അയാള്‍ ഊറിച്ചിരിച്ചുപോയി. ഭക്ഷണം തീന്‍മേശകളിലേക്ക് ഒഴുകി. വിഭവസമൃദ്ധമായ സദ്യ. വീട്ടുകാരന്‍ മേശകള്‍ക്കരികിലൂടെ എല്ലാം നോക്കി നടക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് അയാള്‍ കണ്ടത് നസറുദ്ദീന്‍ ഹോജ“‘കഴിക്കൂ ഹുസൂര്‍, കഴിക്കൂ’ എന്നു പറഞ്ഞ് സ്വന്തം കോട്ടിലേക്ക് കോഴിക്കറിയും പലഹാരങ്ങളും ഇടുന്നു. വീട്ടുകാരന്‍ ഞെട്ടിപ്പോയി. ഹോജയുടെ അടുത്തു വന്നയാള്‍ കാര്യം തിരക്കി, “എന്തുപറ്റി ഹുസൂര്‍?””ഹോജ പറഞ്ഞു, “നിങ്ങള്‍ക്കു കോട്ടല്ലേ വലുത്?
അതിനെയല്ലേ കല്യാണത്തിനു ക്ഷണിച്ചത്? അതുകൊണ്ടു പാവം കോട്ടു തന്നെ ഇതെല്ലാം കഴിച്ചോട്ടെ.”
യജമാനന്‍ അന്തം വിട്ടു നിന്നു പോയി.


നസറുദ്ദീന്‍ ഹോജ:  മധ്യ കാലഘട്ടത്തില്‍ (പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ട്) ടര്‍ക്കിയില്‍ ജീവിച്ചിരുന്നുവെന്നു കരുതപ്പെടുന്ന സൂഫി സന്ന്യാസി. ഫലിതങ്ങളായും സ്വജീവിതത്തിലെ അനുഭവങ്ങളായും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ഹോജ കഥകള്‍ മധ്യപൂര്‍വ ദേശങ്ങളില്‍ ഏറെ പ്രചാരമുള്ളവയാണ്. ടര്‍ക്കിയിലെ ഏറ്റവും
പ്രശസ്തനായ ഈ തമാശക്കാരന്റെ ഒരു കഥയാണിത്.

ഇന്ദു ഹരികുമാര്‍