KERALA STATE INSTITUTE OF CHILDREN'S LITERATURE

മുന്‍ ലക്കങ്ങള്‍

നിങ്ങള്‍ ഇവിടെയാണ് : ഹോം കവിത അപ്പുവിന്റെ ചായപ്പണി
അപ്പുവിന്റെ ചായപ്പണി


kavitha

അപ്പുവിനുണ്ടൊappu1രു ചായപ്പെട്ടി
അഞ്ചല്ല ചെഞ്ചായം
അയ്യായിരം
കടലോളം നീലകള്‍
മലയോളം മഞ്ഞകള്‍appu
പച്ചയോ കാടോളം കുന്നുകൂട്ടി
അപ്പുവുണ്ടുച്ചയ്ക്ക്
കാലത്തും നേരത്തും
ചായം കലക്കി കളിക്കുന്നു
പലചായം കലക്കി തളിക്കുന്നു
പല പല ചായം കലക്കി രസിക്കുന്നു

വെണ്ണയോ പാലോ,
നുകരുവാനാകാത്ത
വെള്ളിനിലാവോ പരന്ന മാനത്താ-
രാനും കാണാതെ
ആരോടുമോരാതെ
അപ്പുവരയ്ക്കുന്നോരോണ വില്ല്
അപ്പു തൊടുക്കുന്നു ഓണവില്ല്

അപ്പു കയറുന്നിറങ്ങുന്നു
മാനത്തൊ-
രേണിയും കോണിയുമില്ലാതെ
ഉള്ളതോ
കൈകളില്‍ ഞാത്തിയിട്ടാ ചെറു-
ചായക്കുടുക്കയും തേപ്പു തണ്ടും

തൂവുന്നു തട്ടിപ്പരത്തുന്നു മായ്ക്കുന്നു
നീളെ നിറയ്ക്കുന്നു തൂവെളിച്ചം
ചെഞ്ചായം മഞ്ഞയിട കലര്‍ത്തി
ചോര്‍ത്തുന്നു ചോട്ടിലേക്കെന്തിതപ്പൂ!!!

പാലയില്‍, ചോലയില്‍
കോലായിലെന്നു -
മപ്പാറുന്ന പക്ഷി ചിറകിന്മേലും
അച്ചായം തൂകി പരക്കുന്നു
അപ്പുവോ മാനത്തിരിക്കുന്നു!

അപ്പുവിന്നിക്കളി
കണ്ടിരിക്കെ കാഴ്ച
മങ്ങിയോ, മുങ്ങിയോ മുന്നിലൊന്നായ്
മെല്ലെ പടരുന്നതെന്തു കരിമ്പുക
തട്ടി മറിച്ചോ കരി കറുപ്പ്?
ചിരി മാഞ്ഞിതെന്തേ തെളിമുഖത്തില്‍,
നിറചിരി എന്തേ കറുക്കുന്നു?

അല്ല, ചിരി മാഞ്ഞതല്ല
കരിനീല രാവു കരിമ്പടം നീര്‍ത്തി പോകെ
അപ്പുവുറക്കമായ്
നാളെ പുലരിയില്‍
പൂവില്‍, പുതുമയില്‍ ചായം തേക്കാന്‍,
ചായക്കുടുക്ക തുളുമ്പി വീഴ്ത്താന്‍!

തേപ്പു തണ്ട് - ബ്രഷ്

 

സാവിത്രി രാജീവന്‍
വര: കെ സുധീഷ്