KERALA STATE INSTITUTE OF CHILDREN'S LITERATURE

മുന്‍ ലക്കങ്ങള്‍

എങ്ങനെ?


kavitha

എങ്ങനെ
ഒരു പച്ചില വരയ്ക്കും?

മുറ്റത്തെ വല്ലിയില്‍ നിന്നടര്‍ത്തി
നോക്കി വരയ്ക്കാന്‍ അമ്മ പറഞ്ഞു.
ഓര്‍മ്മയില്‍ നോക്കി
വരച്ചാല്‍ മതിയെന്ന് മാഷ്.
സ്വപ്നം തുറന്ന്
ഒരില പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമെന്നും
അതുനോക്കി വരയ്ക്കാമെന്നും ചേച്ചി.
പച്ച കൊണ്ട് ഒറ്റവരവരയ്ക്കാന്‍
കൂട്ടുകാരി കല്ലു.

പക്ഷേ,
പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന ഇല വരയ്ക്കാന്‍ppacha
പൊട്ടിച്ചെടുത്ത ഇല പോരാ.
ഓര്‍മ്മയിലെ ഇല ഇലയേയല്ല,
ഇലയുടെ ഓര്‍മ്മമാത്രം.
സ്വപ്നത്തിന്റെ വാതില്‍
ഇലയ്ക്കുവേണ്ടി തുറന്നതേയില്ല.
പരന്ന പച്ചയിലാകട്ടെ
രൂപം തെളിയുന്നുമില്ല.

പിന്നെ
ഞാനെങ്ങനെ വരയ്ക്കും?

നാളെ വരച്ചു ചെന്നില്ലെങ്കില്‍
ക്ളാസ്സില്‍ നിന്നും പുറത്താക്കും.
മറ്റന്നാള്‍
സ്കൂളില്‍ നിന്നും.

2
അവസാനം മുറ്റത്തിറങ്ങി
ഇലയോടു തന്നെ ചോദിച്ചു.

ഇലപറഞ്ഞു:
“എന്നെ വരയ്ക്കാന്‍
എന്നെ അറിയണം.

ശരിയാണ്.
ദാഹിച്ചപ്പോള്‍ കുട്ടി
എനിക്ക് വെള്ളം തന്നു.
പക്ഷേ
സൂര്യനും ഭൂമിക്കുമിടയില്‍
പാലം പോലെ ഞാന്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍,
സൂര്യ രശ്മികള്‍
എന്റെ സിരകളിലൂടെ
പൊള്ളിപ്പടരുമ്പോള്‍,
കെട്ട വായുവിനെതിരെ
നല്ല വായുകൊണ്ട് ഞാന്‍
പൊരുതുമ്പോള്‍,
ജീവന്റെ കുമ്പിളായ്
ഭൂമിയെ നിലനിര്‍ത്താന്‍
അക്ഷീണം കുശിനിപ്പണി ചെയ്യുമ്പോള്‍,

അതറിയാന്‍
ദയ മാത്രം പോരാ.

കുട്ടീ,
നിന്റെ കണ്ണ്
നിന്റെ മാത്രം കണ്ണായിരുന്നാല്‍,
നിന്റെ ഓര്‍മ്മ
നിന്റെ മാത്രം ഓര്‍മ്മയായ് നിന്നാല്‍,
നിന്റെ സ്വപ്നം
നിന്റെ മാത്രം സ്വപ്നമായാല്‍
അറിയാനാകില്ല
ഒന്നിനേയും.

നിന്റെ ഓര്‍മ്മ
നമ്മുടെ ഓര്‍മ്മയാകുമ്പോള്‍
നിന്റെ സ്വപ്നം
നമ്മുടെ സ്വപ്നമാകുമ്പോള്‍

അപ്പോള്‍
ഒഴിഞ്ഞ പേജെടുത്തോളൂ
വരച്ചോളൂ
എന്തിനേയും.

അതായിരിക്കും ചിത്രം.
അതായിരിക്കണം ചിത്രം.”

പി എന്‍ ഗോപീകൃഷ്ണന്‍
വര: ഭഗത്സിംഗ് ഇ കെ