KERALA STATE INSTITUTE OF CHILDREN'S LITERATURE

മുന്‍ ലക്കങ്ങള്‍

ഒരു പകല്‍ക്കിനാവ്



ilamനാളെ അത്തം ആണ്. പൂക്കള്‍ പറിക്കുവാന്‍ കൂട്ടുകാരുമൊത്ത് താന്‍ കനാലിനരികിലുള്ള ആ വഴിയിലൂടെ പോയിരുന്നത് ആശമോളുടെ ഓര്‍മ്മകളില്‍ തെളിഞ്ഞു വന്നു.
വളരെ മനോഹരമായൊരു സ്ഥലമായിരുന്നു അത്. ചുറ്റിലും മരങ്ങള്‍. ആ വഴിilam2യുടെ തൊട്ടടുത്തായി ഒരു ചാലും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ചാലിന്റെ ഇരുവശവും കരിങ്കല്ലു കെട്ടിച്ചതാണ്. അധികം ആഴമില്ലാത്ത ആ ചാലിലൂടെ മഴക്കാലത്ത് വെള്ളം കുത്തിയൊലിച്ചു പോകും. ചാലിന്റെ വക്കത്തായി ധാരാളം പൂക്കള്‍ വിടര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്നുണ്ടാകും. കാക്കപ്പൂ, തുമ്പപ്പൂ, മുക്കുറ്റി തുടങ്ങി ധാരാളം പൂക്കള്‍. അവയെല്ലാം പറിച്ച് കുട്ടയിലാക്കും.
വീട്ടിനടുത്തുള്ള കോടശ്ശേരിക്കുന്നിന്റെ മുകളിലേക്കാണ് അടുത്ത പോക്ക്. കുന്നിന്റെ മുകളില്‍ ധാരാളം പൂക്കള്‍ ഉണ്ട്. അവയെല്ലാം പറിച്ചു നടക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ആ കാഴ്ച കണ്ടത്. കുറച്ചകലെ ചെറിയൊരു ചെടിയുടെ മുകളില്‍ കറുപ്പു നിറത്തില്‍ മാലമുത്തിന്റെ വലിപ്പമുള്ള കുറെ കായകള്‍ നില്‍ക്കുന്നു. കൂട്ടുകാര്‍ അത് പറിച്ചു തിന്നു. രണ്ടെണ്ണം തനിക്കും തന്നു. അല്പം ശങ്കിച്ചിട്ടാണെങ്കിലും താനത് കഴിച്ചു. നല്ല രുചി!
“ഇതേതാ പഴം?”
“മുള്ളന്‍ പഴം.”
കുറെ നടന്നപ്പോള്‍ വള്ളിപോലെ പടര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന ഒരു ചെടി കണ്ടു. കൂട്ടുകാര്‍ ആ ചെടിയില്‍ നിന്നും ഏതാനും കായ്കള്‍ പറിച്ചെടുത്ത് തിന്നു. തനിക്കും നാലെണ്ണം തന്നിട്ടു പറഞ്ഞു:
“നല്ല രുചിയാ തിന്നോ.”
താന്‍ ഒരെണ്ണം വായിലിട്ടു, നല്ല രുചി.
“ഇതേതാ പഴം?”
“കുറുക്കന്‍ പഴം.”
പേരു കേട്ടപ്പോള്‍ തനിക്ക് അത്ഭുതമായി എന്തൊക്കെ പേരുകളാ...!
താനിങ്ങോട്ട് വരുമ്പോള്‍ കുന്നാകെ മാറിയിരിക്കുന്നു. ചുറ്റും വേലികെട്ടിയിരിക്കുന്നു. തുമ്പപ്പൂവും തെറ്റിപ്പൂവും പൂത്തുലഞ്ഞു നിന്ന സ്ഥലമെല്ലാം ബുള്‍ഡോസര്‍ കൊണ്ട് ഇടിച്ചു നിരത്തി, റബര്‍ തൈകള്‍ നട്ടു പിടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.പെട്ടെന്ന് വാതിലിലാരോ മുട്ടുന്നതു കേട്ടപ്പോള്‍ ഇടവഴിയും കുന്നുമെല്ലാം ഓടിയൊളിച്ചു. അവള്‍ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് വാതില്‍ തുറന്നു.
അമ്മ.
“മോള് ഭക്ഷണം കഴിച്ചില്ലേ?”
“കഴിച്ചു. പിന്നെ അമ്മേ...”ilam1
“എന്താ മോളെ”
“നാളെ അത്തമല്ലേ. എനിക്ക് പൂവിടണം.”
“അതിനെന്താ മോള് പൂവിട്ടോ. അച്ഛനോടു പറഞ്ഞ് പൂ മേടിക്കാം.”
“അപ്പോ ഇവിടെ പൂ പറിക്കാന്‍ പോകാന്‍ പറ്റില്ലേ?”
“മോളെ. ഇതു പട്ടണമല്ലേ. നാട്ടിലെ പോലെ ഇവിടെ പൂ പറിക്കുവാന്‍ പോകാന്‍
പറ്റില്ല.”
“ഉം.”
അവള്‍ വിഷമത്തോടെ തലയാട്ടി ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്കു നോക്കി.
റോഡിനരികില്‍ ധാരാളം പൂക്കച്ചവടക്കാര്‍ ഇരിക്കുന്നു.
അച്ഛനോടു പറഞ്ഞ് ധാരാളം പൂ മേടിക്കണം.. അതുകൊണ്ട് മനോഹരമായൊരു പൂക്കളം ഒരുക്കണം... എന്നൊ ക്കെ ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ അവളുടെ മനസ്സ് സന്തോഷിച്ചു.
പക്ഷേ നല്ല കൂട്ടുകാരും പൂക്കള്‍ വിടരുന്ന കുന്നുകളും കാടുകളും ഇല്ലാത്ത ആ നഗരാന്തരീക്ഷം അവളെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു. തന്റെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകാന്‍... ആ ഗ്രാമാന്തരങ്ങളില്‍ പൂ പറിച്ച് തുമ്പിയെപ്പോലെ പാറി നടക്കുവാന്‍ അവളുടെ മനസ്സ് വെമ്പല്‍ കൊണ്ടു.


സി വി ലെജീഷ്
പെറുക്കുളം ഹൌസ്
വേലൂര്‍ ബസാര്‍ പി ഒ, തൃശ്ശൂര്‍ - 680 601