KERALA STATE INSTITUTE OF CHILDREN'S LITERATURE

മുന്‍ ലക്കങ്ങള്‍

വരവേല്പ്


natakam

രംഗം ഒന്ന്

ഒരു നാട്ടുവഴി. എം എ പരീക്ഷ ജയിച്ച് ചതുര്‍ഭുജ് ബാബു ഗ്രാമത്തില്‍ തിരിച്ചു വരികയാണ്. എല്ലാവരും തന്നെ പുകഴ്ത്തുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരവ്. തടിച്ചു കൊഴുത്ത ഒരു അഫ്ഗാന്‍ പൂച്ചയുമുണ്ട് കൂടെ
നീല്‍രത്തന്‍ കടന്നു വരുന്നു.natakam1
നീല്‍രത്തന്‍: ഹലോ ചതുര്‍ബാബു, താങ്കള്‍ എപ്പോഴെത്തി?
ചതുര്‍ഭുജ്: എം എ പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ ഉടന്‍ നേരെ വരികയാണ്... ഞാന്‍.
നീല്‍രത്തന്‍: ആഹാ... താങ്കളുടെ പക്കല്‍ മനോഹരമായ ഒരു പൂച്ചയുണ്ടല്ലോ.
ചതുര്‍ഭുജ്: ഈ വര്‍ഷം പരീക്ഷ വളരെ...
നീല്‍രത്തന്‍: അങ്ങയ്ക്ക് ഈ പൂച്ചയെ എവിടെ നിന്നു കിട്ടിയെന്ന് പറയൂ.
ചതുര്‍ഭുജ്: വിലയ്ക്കു വാങ്ങിയതാണ്. ഞാന്‍ എഴുതിയ വിഷയങ്ങള്‍...
നീല്‍രത്തന്‍: താങ്കള്‍ ഇതിന് എത്ര പണം നല്കി?
ചതുര്‍ഭുജ്: ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നില്ല. നീല്‍രത്തന്‍ ബാബു, നമ്മുടെ ഗ്രാമത്തില്‍ ആരെങ്കിലും ഏതെങ്കിലും പരീക്ഷ ജയിച്ചിട്ടുണ്ടോ?
നീല്‍രത്തന്‍: ഓ... ധാരാളം പേര്‍. എന്നാല്‍ ഇതുപോലൊരു പൂച്ചയെ ഇവിടെയെങ്ങും കാണാനാവില്ല.
ചതുര്‍ഭുജ്: (ആത്മഗതം) എന്തൊരു മനുഷ്യന്‍! പൂച്ചകളെക്കുറിച്ചല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനെക്കുറിച്ചും അയാള്‍ക്ക് പറയാനില്ല. ഞാന്‍ എം എ പരീക്ഷ ജയിച്ചു വരികയാണെന്നത് അയാളെ സംബന്ധിച്ച് ഒരു വിഷയമേയല്ല!
(ജമീന്ദാര്‍ കടന്നു വരുന്നു)
ജമീന്ദാര്‍: ഹാ... ചതുര്‍ഭുജ്. ഇത്രയും കാലം നിങ്ങള്‍ കല്ക്കത്തയില്‍ എന്തു ചെയ്യുകയായിരുന്നു?
ചതുര്‍ഭുജ്: ഞാന്‍ എം എ കഴിഞ്ഞതേയുള്ളൂ സാര്‍.
ജമീന്ദാര്‍: നിങ്ങളുടെ മകളുടെ കഥ കഴിച്ചെന്നോ? സ്വന്തം മെയെ (മകള്‍), നിങ്ങള്‍ക്ക് എങ്ങനെ അതു ചെയ്യാനായി?
ചതുര്‍ഭുജ്: താങ്കള്‍ തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. ബി എ പാസ്സായശേഷം ഞാന്‍...
ജമീന്ദാര്‍: അവളെ കല്യാണം കഴിച്ചു വിട്ടു, അല്ലേ? ഞങ്ങള്‍ അതെക്കുറിച്ചൊന്നും കേട്ടതുമില്ലല്ലോ.
ചതുര്‍ഭുജ്: കല്യാണമല്ല... ബി.എ...
ജമീന്ദാര്‍: ഓ... എല്ലാം ഒന്നുതന്നെ. പട്ടണവാസികള്‍ ബി എ എന്നു പറയുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ ഗ്രാമീണര്‍ ബിയെ യെ (കല്യാണം) എന്നാണ് പറയുക. അതെന്തെങ്കിലുമാകട്ടെ. നിങ്ങളുടെ ഈ പൂച്ച കേമന്‍ തന്നെ! പറയാതിരിക്കാനാവില്ല.
ചതുര്‍ഭുജ്: അങ്ങ് തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്റെ...
ജമീന്ദാര്‍: ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണയുമില്ല. ഈ ജില്ലയിലെങ്ങും ഇതുപോലെ മറ്റൊരു പൂച്ചയെ നിങ്ങള്‍ക്ക് കാണാനാവില്ല.
ചതുര്‍ഭുജ്: പക്ഷേ നാം ചര്‍ച്ചചെയ്യുന്നത് പൂച്ചകളെ കുറിച്ചല്ലല്ലോ.
ജമീന്ദാര്‍: തീര്‍ച്ചയായും നാം ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നത് അതുതന്നെയാണ്. ഞാന്‍ പറയുന്നത് ഇതുപോലെ മറ്റൊരു പൂച്ചയെ കാണാന്‍ കഴിയില്ലെന്നാണ്.
ചതുര്‍ഭുജ് എന്തൊരു മനുഷ്natakam2യന്‍! (ആത്മഗതം)
ജമീന്ദാര്‍: പൂച്ചയുമായി വൈകിട്ട് എപ്പോഴെങ്കിലും താങ്കള്‍ക്ക് എന്റെ വീട്ടിലേക്കു വന്നുകൂടെ? കുട്ടികള്‍ക്ക് വലിയ സന്തോഷമാകും.
ചതുര്‍ഭുജ്: തീര്‍ച്ചയായും. എനിക്ക് താത്പര്യമുണ്ട്. കുട്ടികള്‍ എന്നെ കണ്ടിട്ട് ഏറെ കാലമായി.
ജമീന്ദാര്‍: ശരിതന്നെ.. ഞാന്‍ പറയുന്നത്, നിങ്ങള്‍ക്ക് വരാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ ബെനിയെ പൂച്ചയുമായി അയക്കുക. കുട്ടികള്‍ക്ക് സന്തോഷമാകും.
(ജമീന്ദാര്‍ പുറത്തേക്കു പോകുന്നു).
(അമ്മാവന്‍ കടന്നു വരുന്നു.)
സതു: എന്റെ കുഞ്ഞേ, നിനക്ക് എങ്ങനെയുണ്ട്? ഏറെ കാലമായി നീ പുറത്തായിരുന്നു, അല്ലേ?
ചതുര്‍ഭുജ്: അതെ. ഒരുപാടു പരീക്ഷകളുണ്ടായിരുന്നു.
സതു: നിന്റെ ഈ പൂച്ച...
ചതുര്‍ഭുജ്: (ദേഷ്യത്തോടെ) ഞാന്‍ വീട്ടിലേക്ക് പോവുക
യാണ്. (പോകാന്‍ ഒരുങ്ങുന്നു).
സതു: ഹായ്, ഒരു നിമിഷം നില്ക്കൂ... ഈ പൂച്ച...
ചതുര്‍ഭുജ്: ഇല്ല സാര്‍, എനിക്ക് ഒരുപാടു പണിയുണ്ട്.
സതു: നില്ക്കൂ, ഞാന്‍ ചോദിച്ചതിന് മറുപടി പറയൂ. ഈ പൂച്ച...
(ചതുര്‍ഭുജ് ഒരക്ഷരം പറയാതെ വേഗത്തില്‍ സ്ഥലം വിടുന്നു.) കണ്ടോ... ഈ ചെറുപ്പക്കാരെ നശിപ്പിക്കുന്നത് പഠിപ്പാണ്. അവരുടെ വില എന്താണെന്ന് നമുക്കറിയാം. എന്തു ചെയ്യാം, അഹങ്കാരികളാണവര്‍.

രംഗം രണ്ട്

(ചതുര്‍ഭുജന്റെ വീട്)
വേലക്കാരന്‍: അമ്മേ, ദാദാ ബാബു ഭയങ്കര ദേഷ്യത്തിലാണ് വീട്ടില്‍ വന്നിരിക്കുന്നത്.
അമ്മ: എന്തിന്, എന്താ കാര്യം?
വേലക്കാരന്‍: എനിക്കറിയില്ല.
(ചതുര്‍ഭുജ് കടന്നു വരുന്നു.)
ചെറിയകുട്ടി:”ദാദാ, ഈ പൂച്ചയെ എനിക്ക് തരാമോ?
ചതുര്‍ഭുജ്: (കുട്ടിയെ ആഞ്ഞു തല്ലുന്നു.) പൂച്ച, പൂച്ച, പൂച്ച ദിവസം മുഴുവന്‍ ഇതുതന്നെ.
അമ്മ: പാവം കുട്ടി. ദേഷ്യപ്പെടുന്നതില്‍ അത്ഭുതമില്ല. എത്ര കാലത്തിനുശേഷമാണ് അവന്‍ വീട്ടില്‍ വരുന്നത്. കണ്ടപാടെ ഈ കുസൃതികള്‍ അവനെ ശുണ്ഠി പിടിപ്പിക്കുകയാണ്. (ചതുര്‍ഭുജനോട്) മോനെ, ആ പൂച്ചയെ ഇങ്ങു തരൂ. ഞാnatakam3നുണ്ടാക്കിയ കുറച്ചു ചോറും പാലും അതിനു കൊടുക്കാം.
ചതുര്‍ഭുജ്: (ദേഷ്യത്തോടെ) അമ്മേ, നിങ്ങള്‍ പൂച്ചയെ എടുത്തോളൂ. ഇഷ്ടംപോലെ ഭക്ഷണവും കൊടുത്തോളൂ. ഞാന്‍ ആഹാരം കഴിക്കാന്‍ നില്ക്കുന്നില്ല. ഇപ്പോള്‍ ത്തന്നെ പോവാണ്.
അമ്മ: (ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ) ഇങ്ങനൊക്കെ പറയാന്‍ എന്താ കാരണം? നിന്റെ ഭക്ഷണം തയ്യാറായിട്ടുണ്ട്. നിന്നെയും കാത്തിരിക്കുകയാണ്. കുളിച്ചു വന്നാലുടനെ നിനക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാനിരിക്കാം.
ചതുര്‍ഭുജ്: ഇല്ല, ഞാന്‍ പോവുകയാണ്. ഇവിടെ പൂച്ചയെ കുറിച്ചാണ് ഉത്കണ്ഠ. ആരും മനുഷ്യനെ ഗൌനിക്കുന്നില്ല.
(പൂച്ചയെ തൊഴിക്കുന്നു).
അമ്മ: പൂച്ചയെ നോവിക്കണ്ട. അവള്‍ ഒരു ദ്രോഹവും ചെയ്തിട്ടില്ല.
ചതുര്‍ഭുജ്: പൂച്ചയുടെ കാര്യംnatakam4 വരുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം നോവും. എന്നാല്‍ മനുഷ്യനോട് നിങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ദയയുമില്ല.
(പുറത്തേക്കു പോകുന്നു).
കൊച്ചു പെണ്‍കുട്ടി: (പുറത്തേക്കു നോക്കി) ഹരി അമ്മാവാ വന്നേ, ഇതു കണ്ടോ, എത്ര തടിച്ചു കൊഴുത്ത വാല്?
ഹരി: ആരുടെ വാല്? ചതുര്‍ഭുജന്റയോ?
പെണ്‍കുട്ടി: അല്ല, പൂച്ചയുടെ വാല്.

രംഗം മൂന്ന്
കൈയില്‍ ഒരു സഞ്ചിയുമായി ചതുര്‍ഭുജ് വരുന്നു. പൂച്ചയില്ല.

സാധുചരണ്‍: സര്‍, അങ്ങയുടെ പൂച്ച എവിടെ?
ചതുര്‍ഭുജ്: അത് ചത്തുപോയി.
സാധുചരണ്‍: കഷ്ടം തന്നെ, എങ്ങനെയാണ് ചത്തത്?
ചതുര്‍ഭുജ്: (മുറുമുറുപ്പോടെ) എനിക്കറിയില്ല.
(പരന്‍ ബാബു കടന്നു വരുന്നു)
പരന്‍: ഹലോ, നിങ്ങളുടെ പൂച്ചയ്ക്ക് എന്തുപറ്റി?
ചതുര്‍ഭുജ്: അത് ചത്തു
പോയി.
പരന്‍: സത്യം? എങ്ങനെ?
ചതുര്‍ഭുജ്: നിങ്ങളെല്ലാം മരിക്കുന്നപോലെ. ഒരു കയറിന്റെ അറ്റത്ത് ഞാന്ന്...
പരന്‍: ദൈവമേ, ഇവന് വട്ടുതന്നെ!
(ഒരു പറ്റം വികൃതികുട്ടികള്‍ മ്യാവൂ... മ്യാവൂ... എന്ന് പൂച്ച കരഞ്ഞ് കൈകൊട്ടി കളിയാക്കിയും ശബ്ദമുണ്ടാക്കിയും ചതുര്‍ഭുജിന്റെ പിന്നാലെ
ഓടുന്നു.)
(കര്‍ട്ടന്‍)

രബീന്ദ്രനാഥ ടാഗോര്‍
പുനരാഖ്യാനം: ജി മോഹനകുമാരി