KERALA STATE INSTITUTE OF CHILDREN'S LITERATURE

മുന്‍ ലക്കങ്ങള്‍

ഓരോര്ത്തര്ടെ വഴി

nadodi

നമ്പൂരി ഒരീസം ഒരു വേളീം കഴിഞ്ഞ് ഇല്ലത്തേക്ക് മടങ്ങ്വേര്ന്നു. ഒരു കാടിന്റട്ത്തുകൂട്യാണ് നമ്പൂരിക്ക് പോവണ്ടത്.
കാടട്ക്ക്ന്തോറും നമ്പൂരിക്ക് പേട്യാവാന്‍ തൊടങ്ങി. എന്തോ ഒര് ശബ്ദം കേക്ക്ണ്ണ്ടല്ലോ. എന്താദ്?
ഏയ് ഒന്നൂണ്ടാവില്യ. വെറ്ദേ തോന്നീദാവും.
നമ്പൂരി പിന്നേം നടന്നു.
എന്തോ ഒര് മൊരള്‍ച്ചങ്ങനെ കേക്ക്ണ്ണ്ടല്ലോ.nadodi1
ഏയ് ഒന്നൂണ്ടാവില്യ. വെറ്ദേ തോന്നീദാവും.
ഓരോ ശബ്ദം കേക്കുമ്പഴും ഓരോന്നു വിചാരിച്ച് പേടിച്ചുംകൊണ്ട് നമ്പൂര്യങ്ങനെ നടക്കുമ്പൊ ഒരു വിളി കേട്ടൂ:
“നമ്പൂര്യച്ചോ... നമ്പ്യൂ ര്യച്ചോ...”
ങ്ഹേ, ആരാപ്പൊ ങ്ങനെ വിളിക്കണദ്?
നോക്കുമ്പണ്ട് പൊന്തയ്ക്കട്ത്ത് കൂട്ടില്‍പെട്ട് ഒരു പുല്യങ്ങനെ നില്‍ക്കണു.
പുലി പൊറത്ത് വന്നാല്‍ തന്റെ ഗത്യെന്താവും എന്നോര്‍ത്ത നമ്പൂരി തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ വേഗം നടന്നു.
അപ്പോ പുലി പറഞ്ഞു:
“ന്റെ കൂടൊന്ന് തൊറന്ന് തന്നാ മതി. ഞാന്‍ ന്റെ കുട്ട്യോള്‍ടട്ത്തയ്ക്ക് ഓടിപ്പൊക്കോളാം. ഞാനൊന്നും ചെയ്യില്ല..”
ഇതു കേട്ട നമ്പൂരി മെല്ലെ കൂടിന്റട്ത്തേക്ക് ചെന്നു. പക്ഷേ, പുലിയെ കണ്ടപ്പൊ നമ്പൂരിക്ക് എന്തോ ഒരു പന്ത്യല്ലായ തോന്നി.
അപ്പഴും പുലി പറഞ്ഞു.
“ഞാന്‍ കാല് പിടിക്കാം. ന്റെ കുട്ട്യോളെ ഓര്‍ത്തെങ്കിലും നമ്പൂര്യച്ചന്‍ കൂട് തൊറന്ന്വരണം.”
പുലിയുടെ വാക്കു കേട്ട് പാവം തോന്നിയ നമ്പൂരി ഒടുവില്‍ കൂട് തൊറന്നു കൊടുത്തു.
പൊറത്ത് കടന്നപ്പഴയ്ക്കും പുലീടെ ഭാവം മാറി.
പുലി പറഞ്ഞു:
“രണ്ടീസായി ഞാനെന്തെങ്കിലും തിന്നിട്ട്. നമ്പൂര്യച്ചനെ ഞാപ്പൊ തിന്നും.”
വെറ്തേ കൂട്ടില്‍ക്കെടക്കണ പുല്യേ രക്ഷപ്പെട്ത്തേണ്ടീര്ന്നില്യ. യ്ക്ക്ന്റെ പാട്ടിന് പോയോ മത്യാര്‍ന്നു.
നമ്പൂര്യച്ചന്‍ കിടുകിടെ വെറയ്ക്കാന്‍ തൊടങ്ങി.
നമ്പൂര്യച്ചനെ പുലി പ്പൊ തിന്നുംന്നായപ്പണ്ട് ഒര് കുറുക്കന്‍ അവിടേക്കങ്ങനെ നടന്ന് വര്ണു.
കുറ്ക്കനെ കണ്ടതും നമ്പൂര്യച്ചന്‍ നെലവിളിക്കാന്‍ തൊടങ്ങി.
“നമ്പൂര്യച്ചനെന്തേ പറ്റ്യേ?” കുറുക്കന്‍ ചോദിച്ചു.
നമ്പൂരി ണ്ടായ സംഭവൊക്കെ പറഞ്ഞു.
അതു കേട്ട കുറുക്കന്‍ പുല്യോടു പറഞ്ഞു:
“വെശപ്പ്ള്ള പുല്യച്ചാ, പുല്യച്ചാ നമ്പൂര്യച്ചനെ വിട്ടോ വിട്ടോ. ന്ന്ട്ട് ന്നെ തിന്നോ തിന്നോ.”
ഏതായാലും ഒരെര മുന്നില്ണ്ടല്ലോ.
nadodi2പുലിക്ക് അതു സമ്മതായി.
“മരിക്കണേനു മുമ്പ് യ്ക്കൊരാഗ്രഹണ്ടാര്‍ന്നു.” കുറുക്കന്‍ പറഞ്ഞു.
“ന്താച്ചാ വേഗം പറഞ്ഞ് തൊലയ്ക്ക്.” പുലി മൊരണ്ടു.
“നമ്പൂര്യച്ചന്‍ വര്മ്പോ പുല്യച്ചന്‍ കൂട്ടിലെങ്ങനെ നിന്നീര്ന്ന് ന്ന്യ്ക്കൊന്ന് കാണിച്ച്യര്വോ?”
കുറുക്കന്റെ ഒട്ക്കത്തെ മോഹല്ലേ, ആയ്ക്കോട്ടെ എന്നു പുലീം കരുതി.
പുലി ഗമേലങ്ങനെ കൂട്ടില്‍ കയറി നമ്പൂര്യച്ചന്‍ വര്മ്പോ നിന്ന മാതിരി ഒറ്റ നില്‍പ്പങ്ങട്ട് നിന്നതും കുറുക്കന്‍ ചാടി കൂടിന്റെ വാതിലടച്ചതും ഒപ്പം കഴിഞ്ഞു.
അതു കണ്ടപ്പൊ നമ്പൂരിക്ക് ശ്വാസം നേരെ വീണു.
താന്‍ വീണ്ടും കുട്ങ്ങിയെന്നു മനസ്സിലായ പുലി അലറി വിളിച്ചു.
അപ്പൊ കുറുക്കന്‍ പറഞ്ഞു:
“ഇനി പുല്യച്ചന്‍ നിക്കണ മട്ടില് പുല്യച്ചന്‍ നിക്ക്വാ. നമ്പൂര്യച്ചന്‍ നടക്കണ വഴിക്ക് നമ്പൂര്യച്ചന്‍ നടക്ക്വാ. വന്ന വഴിക്ക് ഞാനും പോവ്വാ...”
അങ്ങനെ നമ്പൂര്യച്ചന്‍ ഇല്ലത്തേക്ക് മണ്ടീട്ടും പോയി. കുറുക്കന്‍ കാട്ടിലിക്ക് നടന്നിട്ടും പോയി.

രാമകൃഷ്ണന്‍ കുമരനല്ലൂര്‍